Text Size

List pasterski Biskupa Tarnowskiego z okazji peregrynacji Obrazu Jezusa Mi艂osiernego w Diecezji Tarnowskiej

鈥濲ego mi艂osierdzie z pokolenia na pokolenie鈥

Umi艂owani Diecezjanie!

Druga Niedziela Wielkanocna jest prze偶ywana w ca艂ym Ko艣ciele od roku 2000, jako 鈥濶iedziela Mi艂osierdzia Bo偶ego鈥. Takie by艂o 偶yczenie samego Jezusa Chrystusa, kt贸ry wyrazi艂 je wobec siostry Faustyny. Pragn膮艂 tego g艂臋boko r贸wnie偶 b艂. Jan Pawe艂 II 鈥 gor膮cy wyznawca i czciciel Bo偶ego Mi艂osierdzia.

Tajemnica Mi艂osierdzia oznacza bowiem, 偶e cz艂owiek grzeszny, kt贸ry odwr贸ci艂 si臋 od Boga, moc膮 ofiary krzy偶owej i zmartwychwstania Chrystusa zosta艂 ponownie przywr贸cony Bogu, jako Bo偶e dziecko. Jest to wy艂膮czne dzie艂o Bo偶ego Mi艂osierdzia, kt贸re oznacza pochylenie si臋 niesko艅czonej mi艂o艣ci nad s艂abo艣ci膮 i grzechem cz艂owieka. Oznacza ono wydobywanie spod nawarstwie艅 z艂a ukrytego dobra, kt贸re tkwi w ka偶dym cz艂owieku, o kt贸rym Biblia m贸wi, jako najwa偶niejszym dziele stworzenia: 鈥瀢idzia艂 B贸g, 偶e wszystko, co uczyni艂, by艂o bardzo dobre鈥 (Rdz 1,31). Wielko艣膰 Bo偶ego Mi艂osierdzia ukazuje si臋 nader wyra藕nie, gdy rozwa偶amy, kim jest B贸g, a kim jest cz艂owiek.

St艂uczony dzban nigdy nie odzyska swego pierwotnego pi臋kna. Nawet je偶eli zostanie starannie sklejony, bezpowrotnie utraci艂 ju偶 swoj膮 szlachetno艣膰 i聽na zawsze pozostan膮 na nim 艣lady rozbicia. Dzi臋ki tajemnicy Bo偶ego Mi艂osierdzia, cz艂owiek zniekszta艂cony i rozbity przez grzech mo偶e odzyska膰 swoje pierwotne pi臋kno i sta膰 si臋 na powr贸t obrazem i odbiciem dobroci i聽mi艂o艣ci samego Boga. Cz艂owiek potrzebuje Boga wielkiego w swoim Mi艂osierdziu, kt贸ry jest got贸w przebaczy膰 mu nawet najwi臋ksze winy. Bez mi艂osiernego przebaczenia, ofiarowanego ludzko艣ci za cen臋 bezmiaru cierpie艅 Syna Bo偶ego, nie ma ludzkiego szcz臋艣cia.

Umi艂owani Siostry i Bracia!

Wyrazem kultu Mi艂osierdzia Bo偶ego jest znany na ca艂ym 艣wiecie obraz Jezusa Mi艂osiernego z podpisem: 鈥濲ezu, ufam Tobie!鈥. Jak pokazuje praktyka i聽potwierdzaj膮 to liczne 艣wiadectwa wiernych, w obliczu tego obrazu dokona艂o si臋 wiele nawr贸ce艅, cud贸w przemiany serca oraz uzdrowie艅 z chor贸b duszy i聽cia艂a. Przed tym obrazem wielu mog艂o do艣wiadczy膰, jak niezmierzone s膮 zdroje Bo偶ej dobroci, kt贸ra ogarnia nasz膮 codzienno艣膰 i wype艂nia j膮 obfito艣ci膮 swoich 艂ask. 艢wiadectwa te stanowi膮 wymowne potwierdzenie s艂贸w Jezusa, kt贸re 艣w. siostra Faustyna zapisa艂a w swoim Dzienniczku: 鈥炩est wiele dusz poci膮gni臋tych do mojej mi艂o艣ci przez obraz ten鈥 (nr 1379).

Diecezja Tarnowska przygotowuje si臋 do peregrynacji obrazu Jezusa Mi艂osiernego oraz relikwii 艣w. siostry Faustyny i b艂. Jana Paw艂a II. Obraz i聽relikwie przejmiemy od Archidiecezji Krakowskiej. Peregrynacja rozpocznie si臋 w聽dniu 14 wrze艣nia o godzinie 15.00, w Starym S膮czu przy o艂tarzu papieskim. Uroczysto艣ci b臋dzie przewodniczy艂 Metropolita Krakowski, kardyna艂 Stanis艂aw Dziwisz. B臋dzie to mia艂o miejsce w liturgiczne 艣wi臋to Podwy偶szenia Krzy偶a 艢wi臋tego. Pragniemy bowiem, aby w艂a艣nie perspektywa Krzy偶a Chrystusa towarzyszy艂a nam nieustannie w naszym 偶yciu i otwiera艂a nas na przyj臋cie 艂aski Bo偶ego Mi艂osierdzia: 鈥濳rzy偶 鈥 jak m贸wi艂 b艂. Jan Pawe艂 II 鈥 stanowi najg艂臋bsze pochylenie si臋 B贸stwa nad cz艂owiekiem. Krzy偶 stanowi jakby dotkni臋cie odwieczn膮 mi艂o艣ci膮 najbole艣niejszych ran ziemskiej egzystencji cz艂owieka鈥 (艁agiewniki, 17 sierpnia 2002 r.).

Has艂em pielgrzymowania obrazu Jezusa Mi艂osiernego w naszej Diecezji b臋d膮 s艂owa: 鈥濲ego mi艂osierdzie z pokolenia na pokolenie鈥 (艁k 1,50). Pragniemy, aby Mi艂osierny Chrystus, nawiedzaj膮cy nasze wsp贸lnoty parafialne, a przez nie wkraczaj膮cy w progi ka偶dego chrze艣cija艅skiego domu, umocni艂 nas do wiernego trwania w pi臋knej tradycji naszych przodk贸w. Prosimy Mi艂osiernego Pana, aby pozwoli艂 nam zapisywa膰 kolejne karty historii naszej Diecezji pi臋knem cz艂owiecze艅stwa, ofiarno艣ci膮 偶ycia, codziennym wzrastaniem w 艣wi臋to艣ci oraz wierno艣ci膮 wobec Boga, Ojczyzny i drugiego cz艂owieka.

Przez prawie dwa lata obraz Jezusa Mi艂osiernego oraz relikwie 艣w. siostry Faustyny i b艂. Jana Paw艂a II 鈥 aposto艂贸w Bo偶ego Mi艂osierdzia, b臋d膮 pielgrzymowa膰 po naszej ziemi, pragn膮c niejako spotka膰 si臋 z ka偶dym osobi艣cie w realiach codziennego 偶ycia. B臋d膮 dyskretnie pyta膰 o tera藕niejszo艣膰 i聽przysz艂o艣膰 naszych rodzin, parafii, wsp贸lnot, relacji ma艂偶e艅skich, s膮siedzkich, o聽atmosfer臋 w szpitalach, szko艂ach i miejscach pracy. B臋d膮 stawia膰 pytanie o聽codzienn膮 wierno艣膰, uczynn膮 mi艂o艣膰 wobec bli藕niego, prze偶ywanie cierpienia, samotno艣ci i niepewno艣ci o kolejny dzie艅. Dlatego pragniemy ci膮gle dorasta膰 do postawy mi艂osierdzia na wz贸r Mi艂osiernego Serca Bo偶ego. Jako wsp贸lnota tarnowskiego Ko艣cio艂a chcemy podj膮膰 duchowe i zewn臋trzne przygotowanie, aby dobrze prze偶y膰 czas nawiedzenia i nie rozmin膮膰 si臋 z przychodz膮cym Panem.

Szczeg贸ln膮 form膮 przygotowania b臋d膮 prowadzone w poszczeg贸lnych parafiach rekolekcje i misje 艣wi臋te. S膮 one czasem ws艂uchiwania si臋 w g艂os Boga rozbrzmiewaj膮cy w S艂owie Bo偶ym oraz okazj膮 do prze偶ycia spotkania z聽Nim w sakramencie pokuty i w ten spos贸b wkroczenia na drog臋 duchowej odnowy. Rekolekcje i spotkanie z tajemnic膮 Bo偶ego Mi艂osierdzia tworz膮 przestrze艅 do refleksji, zastanowienia si臋, dokonania rachunku sumienia i聽opami臋tania si臋, je艣li pob艂膮dzili艣my w 偶yciu popadaj膮c w odm臋ty z艂a.

Wa偶nym elementem przygotowania do peregrynacji mo偶e by膰 r贸wnie偶 indywidualne lub wsp贸lnotowe pielgrzymowanie do Sanktuarium Bo偶ego Mi艂osierdzia w 艁agiewnikach. B贸g wybra艂 to miejsce na Stolic臋 Mi艂osierdzia. St膮d bowiem wysz艂o ono na 艣wiat i znane jest dzisiaj w najodleglejszych zak膮tkach 艣wiata, po艣r贸d ludzi r贸偶nych kultur, ras i narod贸w. Wierzymy, 偶e niezg艂臋bione Mi艂osierdzie Bo偶e jest nadziej膮 dla ca艂ej ludzko艣ci, poniewa偶 w聽nim odkrywamy Boga obecnego w 艣wiecie. Zewn臋trzne pielgrzymowanie do Sanktuarium w 艁agiewnikach mo偶e pom贸c nam w przygotowaniu gleby w艂asnego serca, by do艣wiadczy膰 w nim przemieniaj膮cej mocy Bo偶ego Mi艂osierdzia, w kt贸rym 鈥瀓ak w jasnych promieniach s艂o艅ca odkrywamy r贸wnie偶 prawd臋 o nas samych; o tym, 偶e potrzebujemy mi艂o艣ci, aby wzrasta膰 duchowo i聽dzieli膰 si臋 mi艂o艣ci膮. Mi艂osierdzie Bo偶e jest kluczem do zrozumienia cz艂owieka i jego misji w 艣wiecie. Jest nadziej膮, kt贸ra otwiera nas na nieznan膮 przysz艂o艣膰 i聽dodaje odwagi do podejmowania wyzwa艅 wsp贸艂czesno艣ci鈥 (Jan Pawe艂 II).

Umi艂owani Diecezjanie!

Poruszaj膮ca i niezwykle wymowna jest prawda o Bo偶ym Mi艂osierdziu wyra偶ona w obrazie 鈥濲ezu, ufam Tobie!鈥 Chrystus zwr贸ci艂 si臋 do siostry Faustyny z przes艂aniem: 鈥濸odaj臋 ludziom naczynie, z kt贸rym maj膮 przychodzi膰 po 艂aski do 藕r贸d艂a mi艂osierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: 芦Jezu, ufam Tobie禄 (...) Przez obraz ten udziela膰 b臋d臋 wiele 艂ask dla dusz, a聽przeto niech ma przyst臋p wszelka dusza do niego鈥 (por. Dz., 327,570).

Niech pierwszym owocem przygotowania a p贸藕niej peregrynacji obrazu Jezusa Mi艂osiernego w naszej Diecezji, b臋dzie ponowne odkrycie bezcennego daru, jakim jest sakrament pokuty i pojednania. W tym sakramencie ka偶dy mo偶e do艣wiadczy膰 艂aski Bo偶ego Mi艂osierdzia i odczu膰 blisko艣膰 boskiego Ojca, kt贸ry pragnie obdarzy膰 nas 鈥 jak syna marnotrawnego 鈥 poca艂unkiem przebaczenia i聽gestem serdecznej za偶y艂o艣ci. W tym sakramencie zawsze sp艂ywa na nasze dusze Chrystusowa krew i woda, kt贸re wysz艂y z Jego serca. Niech zrodzi si臋 w nas pragnienie cz臋stego obmywania si臋 w tym nadprzyrodzonym zdroju, ze 艣wiadomo艣ci膮 s艂贸w, kt贸re Chrystus wypowiedzia艂 do siostry Faustyny: 鈥濳iedy si臋 zbli偶asz do spowiedzi, wiedz o tym, 偶e ja sam w konfesjonale czekam na ciebie, zas艂aniam si臋 tylko kap艂anem, lecz sam dzia艂am w duszy鈥.

Niech owocem naszego spotkania z Jezusem Mi艂osiernym b臋dzie tak偶e powr贸t do praktyki I pi膮tk贸w miesi膮ca oraz nabo偶e艅stw wynagradzaj膮cych za grzechy osobiste i ca艂ej ludzko艣ci. Ufamy, 偶e peregrynacja obrazu Jezusa Mi艂osiernego przyczyni si臋 do wi臋kszej czci Bo偶ego Mi艂osierdzia w naszych parafiach i rodzinach. Niech Koronka do Mi艂osierdzia Bo偶ego stanie si臋 modlitw膮 ka偶dego wierz膮cego i wszystkich naszych rodzin. W dobie, gdy tak wielu ludzi dotyka b贸l osamotnienia 鈥 i to nie tylko tego, wynikaj膮cego z braku blisko艣ci drugiej osoby 鈥 ale tak偶e z powodu braku po艣wi臋cenia drugim czasu i聽nale偶ytej uwagi, niech skutecznym lekarstwem b臋dzie modlitwa wsp贸lnotowa i聽rodzinna. Stanowi ona r贸wnie偶 istotny element rodzinnego przekazu wiary nast臋pnym pokoleniom. Tymczasem w wielu rodzinach zrezygnowano ze wsp贸lnej modlitwy. Nie brakuje te偶 dom贸w i mieszka艅, w kt贸rych zapomniano o krzy偶u czy innym religijnym obrazie umieszczonym na 艣cianie albo ustawionym w widocznym miejscu. W trwaj膮cym Roku Wiary i w kontek艣cie zbli偶aj膮cej si臋 peregrynacji obrazu Jezusa Mi艂osiernego, wato powr贸ci膰 do tych praktyk i znak贸w Bo偶ej obecno艣ci w naszym 偶yciu. Polecam r贸wnie偶 modlitwie wszystkich Diecezjan spraw臋 powo艂a艅 do 偶ycia kap艂a艅skiego i zakonnego, kt贸rego wymowny przyk艂ad dostrzegamy w 艣wiadectwie 偶ycia i 艣wi臋to艣ci siostry Faustyny i b艂. ksi臋dza Micha艂a Sopo膰ki.

Wa偶nym elementem przygotowania do spotkania z Jezusem Mi艂osiernym jest czynna mi艂o艣膰 bli藕niego, wyra偶aj膮ca si臋 w uczynkach mi艂osierdzia. Mi艂osierdzie jest czynn膮 mi艂o艣ci膮 okazywan膮 drugim ludziom, b臋d膮cym w聽r贸偶norakich potrzebach. Potrzeba nam 鈥瀢yobra藕ni mi艂osierdzia鈥, o kt贸r膮 apelowa艂 b艂. Jan Pawe艂 II w czasie swojej pielgrzymki do Sanktuarium Bo偶ego Mi艂osierdzia. Miejsca 艣wiadczenia Bo偶ego Mi艂osierdzia s膮 tak liczne i聽r贸偶norodne, jak liczne s膮 potrzeby duchowe i materialne, kt贸re dotykaj膮 cz艂owieka. 鈥濵i艂o艣膰 鈥 jak napisa艂 w swej encyklice Benedykt XVI 鈥 zawsze b臋dzie konieczna, r贸wnie偶 w najbardziej sprawiedliwej spo艂eczno艣ci. Nie ma takiego sprawiedliwego porz膮dku pa艅stwowego, kt贸ry m贸g艂by sprawi膰, 偶e pos艂uga mi艂o艣ci by艂aby zb臋dna (鈥). Zawsze b臋dzie istnia艂o cierpienie, kt贸re potrzebuje pocieszenia i pomocy. Zawsze b臋dzie samotno艣膰. Zawsze b臋d膮 sytuacje materialnej potrzeby鈥︹ (Deus caritas est, 28). W wielu parafiach naszej diecezji skuteczn膮 pomoc wobec tego rodzaju g艂odu czynnej mi艂o艣ci nios膮 wolontariusze Caritas. Gor膮co zach臋cam do tworzenia parafialnych oddzia艂贸w Caritas w tych wsp贸lnotach parafialnych, w kt贸rych ich jeszcze nie ma. Caritas 鈥 mi艂o艣膰 mi艂osierna, nale偶y bowiem do misji Ko艣cio艂a, tak samo jak g艂oszenie S艂owa Bo偶ego i oddawanie chwa艂y Bogu poprzez sprawowanie liturgii.

呕ycz臋 wszystkim Diecezjanom, aby czas przygotowania do peregrynacji obrazu Jezusa Mi艂osiernego oraz relikwii 艣w. siostry Faustyny i b艂. Jana Paw艂a II, sta艂 si臋 obfitym w duchowe i zewn臋trzne owoce spotkaniem z przejmuj膮c膮 wiar臋 i rozum rzeczywisto艣ci膮 Bo偶ego Mi艂osierdzia. Nasze serca b臋d膮 gotowe na jej przyj臋cie, gdy uwolni膮 si臋 z wi臋z贸w grzechu i zapragn膮 szczerego pojednania z Bogiem i drugim cz艂owiekiem. Wyci膮gni臋ta przez nas r臋ka do zgody przypomina nieustanie wyci膮gni臋t膮 ku nam d艂o艅 Mi艂osiernego Boga, kt贸ry ca艂膮 ludzko艣膰 pragnie przygarn膮膰 do siebie.

鈥濶ie spocznie ludzko艣膰, dop贸ki nie zwr贸ci si臋 do Bo偶ego Mi艂osierdzia!鈥. Niech te s艂owa b臋d膮 dla nas wszystkich gor膮c膮 zach臋t膮 do przyj臋cia 艂aski Bo偶ego Mi艂osierdzia.

Na czas owocnego przygotowania do peregrynacji obrazu Jezusa Mi艂osiernego udzielam wszystkim Diecezjanom b艂ogos艂awie艅stwa i ogarniam Was pastersk膮 mi艂o艣ci膮.

鈥 Andrzej Je偶
BISKUP TARNOWSKI